vrijdag 24 maart 2017

Belevingsgerichte activiteit bij Vincent Depaul  

Mijn naam is Antoinette Kruijk en ik heb enkele jaren geleden de opleiding bij Stichting miMakkus www.miMakkus.nl  gedaan om clown voor contact te worden.

Als Mief kom ik al enkele jaren geregeld op maandagmiddag bij Vincent Depaul op de afdelingen waar de mensen met dementie wonen. Ik vertel mijn verhaal vanuit mijn gevoel en hoop dat de meerwaarde van wat Mief doet hierdoor duidelijk is. Voor meer achtergrondinformatie zie de miMakkus website.

Waarom ? En waarom een clown?

Omdat contact hebben met de ander een wezenlijke behoefte is van iedereen. Als iemand door dementie steeds verder in zijn of haar eigen wereldje verdwijnt, wordt het al maar moeilijker om te communiceren. De gesproken taal voldoet niet meer. De wereld om hen heen gaat te snel, en is ongrijpbaar.

Mief heeft ook geen gesproken taal, althans niet zoals wij die kennen. Ze is een clown, en een clown is een archetype, net als een pastoor, dokter, politie en de associatie van clown met plezier zit nog vaak in het geheugen.

Mief spreekt met haar lichaam, met haar kleding die anders is als anders, met haar gezichtsuitdrukking en opvallende rode neus, met een apart geluidje of zacht zingen. Met wachten ….. wachten tot de ander de kans heeft gehad om haar te bekijken en hier iets van te vinden. Dit incasseert ze en dan reageert ze, dit kan zijn in woorden, gebaren, houdingen, maar wel aangepast aan de persoon die de aandacht heeft. In tempo en emotie.

Praten kan djebberen worden, een verzonnen taal ,maar waardoor wel een gesprek kan ontstaan waardoor de ander zich begrepen voelt. Een gebaar kan fysiek contact worden, van voorzichtig vingertopjes aanraken tot een stevige knuffel. Houding en gezichtsuitdrukkingen gaan mee in de emotie waardoor we soms samen lachen, huilen of boos zijn…

Mief geeft geen voorstelling, heeft geen show, Mief komt blanco binnen en er gebeurt altijd iets. Dat kan alle kanten op van samen zingen tot uit de kamer gestuurd worden, of gewoon samen zitten en er zijn. De bewoner heeft de regie.

Mief  is een maatje voor de bewoner, heeft geen geheugen, geen plannetjes en leeft in het nu, is verwonderd en mag door haar rode neus lekker alles doen wat Antoinette niet doet.

Een miMakker op de afdeling geeft een andere dimensie, geeft rust, plezier, verbondenheid….er gebeurt iets anders dat mensen uit hun wereldje kan halen en als dan een klein glimlachje verschijnt, misschien het enige op een dag, dan heeft Mief gedaan waar ze goed in is… er zijn voor de ander!

Ik kan uren vertellen over dit mooie beroep, de mooie contactmomenten die ik hier met de bewoners heb meegemaakt en nog hoop mee te maken.

Wilt u meer weten, bekijk dan mijn website www.goeiedagsame.nl of loop op een maandagmiddag binnen….

Mief

Uw internetbrowser is verouderd.

Voor een goede weergave is een recente versie van uw browser vereist. U kunt uw browser vernieuwen door de nieuwste versie te downloaden en te installeren.